Wielu rodziców i uczniów zadaje sobie pytanie, czy nauka zdalna powróci do polskich szkół w roku szkolnym 2025/2026. Chcę jasno podkreślić, że nauczanie stacjonarne pozostaje podstawową formą edukacji, a tryb zdalny to jedynie mechanizm awaryjny, stosowany w ściśle określonych, wyjątkowych sytuacjach. W tym artykule wyjaśnię, kiedy i na jakich zasadach szkoła może przejść na nauczanie zdalne, kto podejmuje o tym decyzje oraz jakie lekcje wyciągnęliśmy z poprzednich doświadczeń.
Nauka zdalna w Polsce: Rozwiązanie awaryjne, nie systemowe, na rok szkolny 2025/2026
- W roku szkolnym 202ych25/2026 podstawową formą nauki jest nauczanie stacjonarne; zdalne nauczanie to mechanizm awaryjny, a nie ogólnokrajowy plan.
- Decyzję o przejściu na tryb zdalny podejmuje dyrektor szkoły, po uzyskaniu zgody organu prowadzącego i pozytywnej opinii sanepidu.
- Główne przesłanki to zagrożenie dla zdrowia (np. wysoka absencja, ognisko epidemiczne) lub ekstremalne warunki pogodowe (np. mróz poniżej -15°C przez dwa dni).
- Podstawy prawne reguluje Ustawa Prawo oświatowe oraz rozporządzenia MEiN.
- Pandemia COVID-19 przyspieszyła cyfryzację, ale ujawniła też wyzwania, takie jak nierówności w dostępie do sprzętu i internetu.
- Istnieje możliwość indywidualnego nauczania zdalnego na wniosek rodziców lub pełnoletniego ucznia.

Nauka stacjonarna jako podstawa: Co mówi Ministerstwo Edukacji?
W kontekście nadchodzącego roku szkolnego 2025/2026, Ministerstwo Edukacji jasno komunikuje, że nauczanie stacjonarne jest i pozostaje podstawową formą realizacji obowiązku szkolnego w polskich szkołach. Oznacza to, że powrót do masowego, ogólnokrajowego nauczania zdalnego, znanego nam z okresu pandemii, nie jest przewidziany jako rozwiązanie systemowe. Moim zdaniem, to bardzo ważna informacja dla wszystkich, którzy obawiają się ponownego zamknięcia szkół i przeniesienia całej edukacji do sieci. Zdalne nauczanie, choć stało się częścią naszego edukacyjnego krajobrazu, pełni obecnie funkcję mechanizmu awaryjnego, a nie stałego elementu systemu.Zdalne nauczanie tylko w wyjątkowych sytuacjach: Poznaj oficjalne stanowisko
Oficjalne stanowisko Ministerstwa Edukacji jest jednoznaczne: nauka zdalna jest przewidziana wyłącznie w szczególnych, awaryjnych sytuacjach. Nie jest to opcja do swobodnego wyboru, lecz narzędzie, po które sięga się w obliczu realnego zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa uczniów lub w warunkach uniemożliwiających prowadzenie zajęć w tradycyjnej formie. Jako ekspert w dziedzinie edukacji, widzę w tym podejściu zdrową równowagę z jednej strony priorytet dla bezpośredniego kontaktu i interakcji, z drugiej gotowość do elastycznego reagowania na nieprzewidziane okoliczności.
Kto i kiedy decyduje o przejściu na tryb zdalny?
Zrozumienie, kto i na jakich zasadach podejmuje decyzje o przejściu na tryb zdalny, jest kluczowe dla rodziców i uczniów. To nie jest arbitralna decyzja jednej osoby, lecz proces oparty na konkretnych procedurach i opiniach ekspertów. Przyjrzyjmy się temu bliżej.
Rola dyrektora, sanepidu i organu prowadzącego w podejmowaniu decyzji
Decyzja o przejściu na naukę zdalną w danej szkole leży w gestii dyrektora szkoły. To on, jako osoba najlepiej znająca sytuację placówki, inicjuje ten proces. Jednak jego samodzielność jest ograniczona. Dyrektor musi uzyskać zgodę organu prowadzącego szkołę (np. gminy, powiatu) oraz co najważniejsze, pozytywną opinię państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Ta trójstronna współpraca ma na celu zapewnienie, że decyzja jest podjęta w oparciu o rzetelną analizę zagrożeń i możliwości, a także z uwzględnieniem lokalnych uwarunkowań. Sanepid odgrywa tu rolę strażnika zdrowia publicznego, oceniając ryzyko epidemiologiczne, co jest niezwykle ważne.
Scenariusz 1: Zagrożenie zdrowia i bezpieczeństwa uczniów
Jednym z głównych powodów do rozważenia przejścia na nauczanie zdalne jest zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa uczniów. Pandemia COVID-19 pokazała nam, jak szybko sytuacja może się zmienić i jak ważne jest szybkie reagowanie.
Jak duża absencja chorobowa może uruchomić procedurę?
Zagrożenie dla zdrowia uczniów, takie jak wysoka absencja z powodu choroby zakaźnej, może być powodem do wprowadzenia nauki zdalnej. Choć w przepisach nie ma jasno określonej wartości procentowej, która automatycznie uruchamiałaby tę procedurę, chodzi o sytuację, w której liczba chorych uczniów i/lub nauczycieli jest na tyle duża, że prowadzenie zajęć stacjonarnych staje się niemożliwe lub stwarza znaczące zagrożenie dla pozostałych osób w szkole. Dyrektor, w porozumieniu z sanepidem, ocenia skalę problemu i potencjalne ryzyko dalszego rozprzestrzeniania się choroby.
Lokalne ognisko epidemiczne jako powód do przejścia na naukę online
Poza ogólną absencją, lokalne ognisko epidemiczne w szkole lub jej bezpośrednim otoczeniu to kolejny poważny powód do podjęcia decyzji o przejściu na nauczanie zdalne. W takiej sytuacji, gdy potwierdzone są przypadki choroby zakaźnej w placówce, a ryzyko transmisji jest wysokie, dyrektor, po konsultacji z sanepidem, może zdecydować o czasowym zawieszeniu zajęć stacjonarnych i przejściu na tryb online, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa czy bakterii.
Scenariusz 2: Ekstremalne warunki pogodowe
Nie tylko zagrożenia zdrowotne mogą zmusić szkoły do przejścia na tryb zdalny. Warunki pogodowe również odgrywają tu istotną rolę, zwłaszcza w polskim klimacie.
Kiedy mróz zamyka szkołę? Konkretne wartości w przepisach
Ekstremalne warunki pogodowe, takie jak bardzo niskie temperatury, mogą uniemożliwić bezpieczne dotarcie do szkoły i prowadzenie zajęć. Przepisy są tu dość konkretne: szkoła może przejść na nauczanie zdalne, jeśli temperatura na zewnątrz spada poniżej -15°C i utrzymuje się przez dwa kolejne dni. W takich warunkach, zwłaszcza w regionach o słabszej infrastrukturze transportowej, zdrowie i bezpieczeństwo uczniów są priorytetem, a nauka zdalna staje się rozsądną alternatywą.
Intensywne opady śniegu i inne klęski żywiołowe a obowiązek szkolny
Poza mrozem, inne ekstremalne zjawiska pogodowe, takie jak intensywne opady śniegu, które uniemożliwiają dotarcie do szkoły (np. zablokowane drogi, brak transportu publicznego), również mogą być podstawą do wprowadzenia nauki zdalnej. Podobnie jest w przypadku innych zdarzeń nadzwyczajnych, takich jak powodzie, wichury, awarie infrastruktury (np. brak ogrzewania w szkole), czy inne klęski żywiołowe, które uniemożliwiają prowadzenie zajęć w formie stacjonarnej. W takich sytuacjach elastyczność systemu edukacji jest kluczowa.
Praktyka i przepisy: Jak działają procedury zdalnego nauczania?
Zrozumienie podstaw prawnych i elastyczności systemu jest równie ważne, co znajomość scenariuszy awaryjnych. To one kształtują ramy, w których działają szkoły i dyrektorzy.
Na jakich przepisach opierają się decyzje o nauce zdalnej?
Organizacja kształcenia na odległość w Polsce opiera się na solidnych podstawach prawnych. Głównym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe. Dodatkowo, w sytuacjach kryzysowych, Ministerstwo Edukacji i Nauki (MEiN) wydaje specjalne rozporządzenia, które precyzują zasady i warunki prowadzenia nauki zdalnej. Dzięki tym regulacjom, decyzje o przejściu na tryb online nie są podejmowane ad hoc, lecz w oparciu o jasno określone ramy, co zapewnia pewien poziom przewidywalności i bezpieczeństwa prawnego.
Zdalne, hybrydowe czy stacjonarne? Elastyczność systemu w odpowiedzi na kryzys
Polski system edukacji, choć oparty na nauczaniu stacjonarnym, wykazuje pewną elastyczność w reagowaniu na kryzysy. Nauczanie stacjonarne jest fundamentem, zdalne jak już wspomniałem rozwiązaniem awaryjnym. Coraz częściej mówi się także o modelu hybrydowym, który łączyłby zalety obu form. Moim zdaniem, taki model mógłby być szczególnie korzystny dla uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi lub niepełnosprawnościami, którzy z różnych powodów lepiej funkcjonują w mieszanym środowisku nauki. Elastyczność ta pozwala na lepsze dopasowanie formy kształcenia do indywidualnych potrzeb i sytuacji, co jest cenną lekcją z ostatnich lat.
Nauczanie indywidualne w trybie zdalnym: Kto i jak może z niego skorzystać?
Warto pamiętać, że niezależnie od ogólnej sytuacji epidemicznej czy pogodowej, przepisy dopuszczają realizację indywidualnego nauczania w formie zdalnej. Jest to opcja dostępna na wniosek rodziców lub pełnoletniego ucznia, zazwyczaj w przypadku długotrwałej choroby lub innych szczególnych okoliczności uniemożliwiających uczęszczanie do szkoły. To ważne rozwiązanie, które zapewnia ciągłość edukacji dla tych, którzy najbardziej jej potrzebują, bez konieczności czekania na ogólną decyzję o przejściu na zdalne nauczanie w całej placówce.

Lekcje z pandemii: Wyzwania i przyszłość edukacji zdalnej
Pandemia COVID-19, choć była czasem ogromnych wyzwań, dostarczyła nam bezcennych lekcji na temat edukacji zdalnej. Warto te doświadczenia przeanalizować, aby lepiej przygotować się na przyszłość i wykorzystać potencjał technologii.
Nierówności cyfrowe: Największa przeszkoda w nauce na odległość
Jednym z najpoważniejszych problemów, jakie ujawniła pandemia, były nierówności cyfrowe. Nie wszyscy uczniowie mieli równy dostęp do odpowiedniego sprzętu (komputery, tablety) i stabilnego łącza internetowego. To, co dla jednych było standardem, dla innych stanowiło barierę nie do pokonania, pogłębiając różnice w dostępie do edukacji. Jako społeczeństwo musimy pamiętać o tym wyzwaniu i dążyć do zapewnienia równego dostępu do technologii, aby nauka zdalna, jeśli będzie konieczna, nie wykluczała nikogo.
Kompetencje nauczycieli i uczniów: Jak zmieniła się polska szkoła?
Mimo trudności, pandemia przyspieszyła cyfryzację polskiej edukacji w stopniu, jakiego nie doświadczylibyśmy w normalnych warunkach. Nauczyciele i uczniowie w ekspresowym tempie rozwijali swoje kompetencje cyfrowe, ucząc się obsługi nowych narzędzi, platform i metod pracy online. To ogromny kapitał, który pozostaje z nami i z pewnością będzie procentował w przyszłości, niezależnie od tego, czy wrócimy do zdalnego nauczania, czy nie. Widzę to jako trwałą zmianę w polskiej szkole, która stała się bardziej technologicznie zaawansowana.Rola technologii w edukacji: Platformy, które wspierają naukę zdalną
W okresie nauki zdalnej kluczową rolę odegrały platformy technologiczne, które umożliwiły komunikację, prowadzenie lekcji i udostępnianie materiałów. W polskich szkołach najczęściej wykorzystywane są takie narzędzia jak Microsoft Teams oraz Google Classroom (w ramach Google Workspace for Education). Te platformy stały się standardem i ich znajomość jest obecnie powszechna zarówno wśród nauczycieli, jak i uczniów. Ich rozwój i integracja z codziennym nauczaniem to krok w stronę nowoczesnej edukacji, która potrafi wykorzystać potencjał cyfrowy.
Poradnik dla rodziców i uczniów: Jak przygotować się na zdalne nauczanie?
Choć nauka zdalna jest rozwiązaniem awaryjnym, warto być przygotowanym na każdą ewentualność. Oto kilka praktycznych wskazówek, które mogą pomóc rodzicom i uczniom.
Jak szkoła komunikuje się w sprawie przejścia na tryb zdalny?
W przypadku decyzji o przejściu na tryb zdalny, szkoła ma obowiązek poinformować o tym rodziców i uczniów. Zazwyczaj odbywa się to poprzez dziennik elektroniczny, stronę internetową szkoły, e-maile lub wiadomości SMS. Ważne jest, aby rodzice regularnie sprawdzali te kanały komunikacji. Moim zdaniem, kluczowe jest, aby szkoła jasno określiła zasady i harmonogram nauki zdalnej, a także wskazała osoby kontaktowe w razie pytań czy problemów technicznych.
Sprzęt i dostęp do internetu: Jak przygotować domowe stanowisko do nauki?
Odpowiednie przygotowanie domowego stanowiska do nauki jest niezwykle ważne. Upewnijcie się, że macie sprawny komputer lub tablet oraz stabilne łącze internetowe. Warto także pomyśleć o słuchawkach z mikrofonem, które poprawią komfort nauki i komunikacji. Pamiętajmy, że choć nierówności cyfrowe są wyzwaniem, świadome przygotowanie sprzętowe w miarę możliwości może znacząco ułatwić naukę zdalną. Warto też sprawdzić, czy szkoła oferuje wsparcie w dostępie do sprzętu, jeśli jest taka potrzeba.
Przeczytaj również: Nauczanie indywidualne: przedmioty obowiązkowe i wyjątki
Dobre samopoczucie w izolacji: Jak dbać o kondycję psychiczną podczas nauki w domu?
Nauka zdalna, choć praktyczna w awaryjnych sytuacjach, może być obciążająca psychicznie. Ważne jest, aby dbać o kondycję psychiczną uczniów. Zachęcam do utrzymywania regularnego harmonogramu dnia, robienia przerw, aktywności fizycznej i kontaktu z rówieśnikami (nawet online). Rodzice powinni być wyczuleni na sygnały świadczące o zmęczeniu czy frustracji i rozmawiać z dziećmi o ich samopoczuciu. Pamiętajmy, że zdrowie psychiczne jest równie ważne, co postępy w nauce.
